وَكَانُوْا يَقُوْلُوْنَ ەۙ اَىِٕذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ ( الواقعة: ٤٧ )
wakānū
وَكَانُوا۟
And they used (to)
Dhe ishin
yaqūlūna
يَقُولُونَ
say
thonin
a-idhā
أَئِذَا
"When
"A kur
mit'nā
مِتْنَا
we die
të vdesim
wakunnā
وَكُنَّا
and become
dhe të jemi
turāban
تُرَابًا
dust
dhé
waʿiẓāman
وَعِظَٰمًا
and bones
e eshtra
a-innā
أَءِنَّا
will we
a vërtet ne
lamabʿūthūna
لَمَبْعُوثُونَ
surely be resurrected?
(do të jemi) të ringjallur?"
Wa kaanoo yaqooloona a'izaa mitnaa wa kunnaa turaabanw wa izaaman'ainnaa lamab'oosoon (al-Wāqiʿah 56:47)
English Sahih:
And they used to say, "When we die and become dust and bones, are we indeed to be resurrected? (Al-Waqi'ah [56] : 47)
Sherif Ahmeti:
Dhe ishin që thonin: “A pasi të vdesim, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur, njëmend do të ringjallemi (Al-Waqi'ah [56] : 47)