Skip to main content

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ  ( آل عمران: ١٥٦ )

yāayyuhā
يَٰٓأَيُّهَا
O you
اي
alladhīna
ٱلَّذِينَ
who
كساني كه
āmanū
ءَامَنُوا۟
believe[d]!
ايمان آوردند
لَا
(Do) not
نباشيد
takūnū
تَكُونُوا۟
be
نباشيد
ka-alladhīna
كَٱلَّذِينَ
like those who
مانند كساني كه
kafarū
كَفَرُوا۟
disbelieved
كفر ورزيدند
waqālū
وَقَالُوا۟
and they said
و گفتند
li-ikh'wānihim
لِإِخْوَٰنِهِمْ
about their brothers
به برادرانشان
idhā
إِذَا
when
هنگامي كه
ḍarabū
ضَرَبُوا۟
they traveled
سفر كردند
فِى
in
در
l-arḍi
ٱلْأَرْضِ
the earth
زمين
aw
أَوْ
or
يا
kānū
كَانُوا۟
they were
بودند
ghuzzan
غُزًّى
fighting
رزمنده
law
لَّوْ
"if
اگر
kānū
كَانُوا۟
they had been
بودند
ʿindanā
عِندَنَا
with us
نزد ما
مَا
not
نمي‌مردند
mātū
مَاتُوا۟
they (would have) died
نمي‌مردند
wamā
وَمَا
and not
و كشته نمي‌شدند
qutilū
قُتِلُوا۟
they (would have) been killed"
و كشته نمي‌شدند
liyajʿala
لِيَجْعَلَ
So makes
تا قرار دهد
l-lahu
ٱللَّهُ
Allah
خداوند
dhālika
ذَٰلِكَ
that
اين
ḥasratan
حَسْرَةً
a regret
حسرتي
فِى
in
در
qulūbihim
قُلُوبِهِمْۗ
their hearts
دلهايشان
wal-lahu
وَٱللَّهُ
And Allah
و خداوند
yuḥ'yī
يُحْىِۦ
gives life
زنده مي‌كند
wayumītu
وَيُمِيتُۗ
and causes death
و مي‌ميراند
wal-lahu
وَٱللَّهُ
and Allah
و خداوند
bimā
بِمَا
of what
به آن چه
taʿmalūna
تَعْمَلُونَ
you do
انجام مي‌دهيد
baṣīrun
بَصِيرٌ
(is) All-Seer
بينا

Yaaa ayyuhul lazeena aamanoo laa takoonoo kallazeena kafaroo wa qaaloo li ikhwaanihim izaa daraboo fil ardi aw kaanoo ghuzzal law kaanoo 'indanaa maa maatoo wa maa qutiloo liyaj'alal laahu zaalika hasratan fee quloobihim; qallaahu yuhyee wa yumeet; wallaahu bimaa ta'maloona Baseer

حسین تاجی گله داری:

ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! مانند کسانی نباشید که کفر ورزیدند، و درباره برادران‌شان چون به سفر رفتند (و مردند) یا در جنگ شرکت کردند (و کشته شدند) گفتند: «اگر آن‌ها نزد ما بودند، نمی‌مردند و کشته نمی‌شدند» تا الله این (گفتار) را حسرتی در دل‌های شان قرار دهد، و الله، زنده می‌کند و می‌میراند (زندگی و مرگ همه به دست الله است) و الله به اعمال شما بیناست.‌

English Sahih:

O you who have believed, do not be like those who disbelieved and said about their brothers when they traveled through the land or went out to fight, "If they had been with us, they would not have died or have been killed," so Allah makes that [misconception] a regret within their hearts. And it is Allah who gives life and causes death, and Allah is Seeing of what you do. (Ali 'Imran [3] : 156)

1 Mokhtasar Farsi (Persian)

ای کسانی‌که به الله ایمان آورده‌اید و از رسولش پیروی کرده‌اید، مثل منافقان کافر نباشید، که به خویشاوندان خویش آن‌گاه که برای طلب روزی یا جهاد سفر می‌کنند و می‌میرند یا کشته می‌شوند می‌گویند: اگر در کنار ما بودید و خارج نمی‌شدید، و پیکار نمی‌کردید، نمی‌مردید و کشته نمی‌شدید، الله این اعتقاد را در دل‌های‌شان قرار داد تا بر پشیمانی و اندوه دل‌های‌شان بیفزاید. فقط الله است که به ارادۀ خویش زنده می‌گرداند و می‌میراند، هیچ نشستنی جلوی تقدیر او را نمی‌گیرد و هیچ خروجی آن را به تعجیل نمی‌اندازد، و الله اعمال شما را می‌بیند. اعمال شما بر او پوشیده نمی‌ماند و جزای آن را به شما خواهد داد.