قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا ( مريم: ٤ )
qāla
قَالَ
He said
Ai tha
rabbi
رَبِّ
"My Lord!
"“Im Zot
innī
إِنِّى
Indeed, [I]
vërtet unë
wahana
وَهَنَ
(have) weakened
u dobësuan
l-ʿaẓmu
ٱلْعَظْمُ
my bones
eshtrat
minnī
مِنِّى
my bones
prej meje
wa-ish'taʿala
وَٱشْتَعَلَ
and flared
m’u zbardh
l-rasu
ٱلرَّأْسُ
(my) head
koka
shayban
شَيْبًا
(with) white
nga thinjat
walam
وَلَمْ
and not
dhe nuk
akun
أَكُنۢ
I have been
kam qenë asnjëherë
biduʿāika
بِدُعَآئِكَ
in (my) supplication (to) You
me lutjen ndaj Teje
rabbi
رَبِّ
my Lord
im Zot
shaqiyyan
شَقِيًّا
unblessed
i zhgënjyer
Qaala Rabbi innee wahanal'azmu minnee washta'alar raasu shaibanw wa lam akum bidu'aaa'ika Rabbi shaqiyyaa (Maryam 19:4)
English Sahih:
He said, "My Lord, indeed my bones have weakened, and my head has filled with white, and never have I been in my supplication to You, my Lord, unhappy [i.e., disappointed]. (Maryam [19] : 4)
Sherif Ahmeti:
Tha: “Zoti im! Vërtet, mia më janë dobësuar eshtrat, më janë përhapur thinjat në kokën time, e me lutjen time ndaj Teje o Zoti im, asnjëherë nuk kam qenë i dëshpëruar” (Maryam [19] : 4)