وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ ( النور: ٤٨ )
wa-idhā
وَإِذَا
And when
E kur
duʿū
دُعُوٓا۟
they are called
ata ftohen
ilā
إِلَى
to
tek
l-lahi
ٱللَّهِ
Allah
Allahu
warasūlihi
وَرَسُولِهِۦ
and His Messenger
dhe i dërguari i Tij
liyaḥkuma
لِيَحْكُمَ
to judge
që Ai të gjykojë
baynahum
بَيْنَهُمْ
between them
mes tyre
idhā
إِذَا
behold
kur (përnjëherë)
farīqun
فَرِيقٌ
a party
një grup
min'hum
مِّنْهُم
of them
prej tyre
muʿ'riḍūna
مُّعْرِضُونَ
(is) averse
(janë) largues.
Wa izaa du'ooo ilal laahi wa Rasoolihee li yahkuma bainahum izaa fareequm minhum mu'ridoon (an-Nūr 24:48)
English Sahih:
And when they are called to [the words of] Allah and His Messenger to judge between them, at once a party of them turns aside [in refusal]. (An-Nur [24] : 48)
Sherif Ahmeti:
E kur thirrën që ndërmjet tyre të gjykojë All-llahu dhe i dërguari i tij, një grup prej tyre nuk i përgjigjen asaj (An-Nur [24] : 48)