وَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَخَاهُ قَالَ اِنِّيْٓ اَنَا۠ اَخُوْكَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ( يوسف: ٦٩ )
walammā
وَلَمَّا
And when
Dhe pasi që
dakhalū
دَخَلُوا۟
they entered
ata hynë
ʿalā
عَلَىٰ
upon
tek
yūsufa
يُوسُفَ
Yusuf
Jusufi
āwā
ءَاوَىٰٓ
he took
ai e strehoi
ilayhi
إِلَيْهِ
to himself
tek ai
akhāhu
أَخَاهُۖ
his brother
vëllain e tij
qāla
قَالَ
He said
ai tha
innī
إِنِّىٓ
"Indeed I
"Vërtet unë
anā
أَنَا۠
[I] am
unë (jam)
akhūka
أَخُوكَ
your brother
vëllai yt
falā
فَلَا
so (do) not
prandaj mos
tabta-is
تَبْتَئِسْ
grieve
u mërzit
bimā
بِمَا
for what
për atë çfarë
kānū
كَانُوا۟
they used (to)
ata ishin
yaʿmalūna
يَعْمَلُونَ
do"
vepronin!"
Wa lammaa dakhaloo 'alaa Yoosufa aawaaa ilaihi akhaahu qaala inneee ana akhooka falaa tabta'is bimaa kaanoo ya'maloon (Yūsuf 12:69)
English Sahih:
And when they entered upon Joseph, he took his brother to himself; he said, "Indeed, I am your brother, so do not despair over what they used to do [to me]." (Yusuf [12] : 69)
Sherif Ahmeti:
E kur hynë te Jusufi, aii (Jusufi) e afroi pranë vete vëllain e vet (Binjaminin) dhe tha: “Unë jam vëllai yt, e ti mos u pikëllo për atë që ata vepruan!” (Yusuf [12] : 69)