Skip to main content

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا  ( الكهف: ٥١ )

مَّآ
Nuk
ashhadttuhum
أَشْهَدتُّهُمْ
i kam marrë ata për dëshmitarë
khalqa
خَلْقَ
(gjatë) krijimit
l-samāwāti
ٱلسَّمَٰوَٰتِ
të qiejve
wal-arḍi
وَٱلْأَرْضِ
dhe të Tokës
walā
وَلَا
e as
khalqa
خَلْقَ
të krijimit
anfusihim
أَنفُسِهِمْ
të vetë atyre
wamā
وَمَا
Dhe kurrsesi nuk
kuntu
كُنتُ
jam
muttakhidha
مُتَّخِذَ
Ai që merr
l-muḍilīna
ٱلْمُضِلِّينَ
ata që mashtrojnë
ʿaḍudan
عَضُدًا
(si) ndihmës

Unë nuk ua prezentova krijimin e qiejve e të tokës atyre që po i adhuroni e as krijimin e vetë atyre, e as nuk mora mdihmëtrë të humburit

Tefsir

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا  ( الكهف: ٥٢ )

wayawma
وَيَوْمَ
dhe Ditën (kur)
yaqūlu
يَقُولُ
Ai do të thotë
nādū
نَادُوا۟
"Thirrni
shurakāiya
شُرَكَآءِىَ
shokët e Mi
alladhīna
ٱلَّذِينَ
të cilët
zaʿamtum
زَعَمْتُمْ
ju i menduat të tillë"
fadaʿawhum
فَدَعَوْهُمْ
e, ata do t'i thërrasin
falam
فَلَمْ
por nuk
yastajībū
يَسْتَجِيبُوا۟
marrin përgjigje
lahum
لَهُمْ
prej tyre
wajaʿalnā
وَجَعَلْنَا
Dhe, Ne vendosim
baynahum
بَيْنَهُم
ndërmjet tyre
mawbiqan
مَّوْبِقًا
barrierë

E ditën kur Ai thotë: “Thirrni ata, për të cilët menduat se janë bashpuntorët e Mij!” I thërrasin, por ata nuk u përgjigjen (për ndihmë) atyre dhe ato lidhjet e tyre (në dynja) Ne i zhdukim

Tefsir

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ   ( الكهف: ٥٣ )

waraā
وَرَءَا
Dhe shohin
l-muj'rimūna
ٱلْمُجْرِمُونَ
mëkatarët
l-nāra
ٱلنَّارَ
zjarrin
faẓannū
فَظَنُّوٓا۟
pastaj bindën
annahum
أَنَّهُم
se vërtet ata
muwāqiʿūhā
مُّوَاقِعُوهَا
bien në të
walam
وَلَمْ
dhe nuk
yajidū
يَجِدُوا۟
gjejnë
ʿanhā
عَنْهَا
prej tij
maṣrifan
مَصْرِفًا
largim

Kriminelët e shohin zjarri dhe binden se do të hudhen në të, dhe se nuk do të gjejnë shtegdalje prej tij

Tefsir

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا   ( الكهف: ٥٤ )

walaqad
وَلَقَدْ
E sigurisht
ṣarrafnā
صَرَّفْنَا
Ne kemi shpjeguar
فِى
hādhā
هَٰذَا
këtë
l-qur'āni
ٱلْقُرْءَانِ
Kur'an
lilnnāsi
لِلنَّاسِ
për njerëzit
min
مِن
prej
kulli
كُلِّ
çdo
mathalin
مَثَلٍۚ
shembulli
wakāna
وَكَانَ
por ka qenë
l-insānu
ٱلْإِنسَٰنُ
njeriu
akthara
أَكْثَرَ
në shumë
shayin
شَىْءٍ
gjëra
jadalan
جَدَلًا
polemizues.

Në këtë Kur’an Ne shtruam çdo lloji shembulli për hirë të njerëzve, po njeriu (jobesimtar), më shumë se çdo tjetër është kundërshtar

Tefsir

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا  ( الكهف: ٥٥ )

wamā
وَمَا
Dhe (asgjë) nuk
manaʿa
مَنَعَ
i pengon
l-nāsa
ٱلنَّاسَ
njerëzit
an
أَن
që të
yu'minū
يُؤْمِنُوٓا۟
besojnë
idh
إِذْ
kur
jāahumu
جَآءَهُمُ
t'u vie atyre
l-hudā
ٱلْهُدَىٰ
udhëzimi
wayastaghfirū
وَيَسْتَغْفِرُوا۟
dhe t'i kërkojnë falje
rabbahum
رَبَّهُمْ
Zotit të tyre
illā
إِلَّآ
përveç
an
أَن
që t'u
tatiyahum
تَأْتِيَهُمْ
vijë atyre
sunnatu
سُنَّةُ
fati
l-awalīna
ٱلْأَوَّلِينَ
i të të parëve
aw
أَوْ
ose
yatiyahumu
يَأْتِيَهُمُ
t'u vijë atyre
l-ʿadhābu
ٱلْعَذَابُ
dënimi
qubulan
قُبُلًا
i hapët

Pasi që t’u ketë ardhur udhëzimi, njerëzit nuk i pengoi tjetër të besojnë dhe të kërkojën falje prej Zotit të tyre, vetëm se presin t’u vijë edhe atyre fatëkeqësia e popujve të mëparshëm ose t’u vijë atyre dënimi ballë për ballë

Tefsir

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا  ( الكهف: ٥٦ )

wamā
وَمَا
Dhe nuk
nur'silu
نُرْسِلُ
dërgojmë Ne
l-mur'salīna
ٱلْمُرْسَلِينَ
të dërguarit
illā
إِلَّا
përveç (si)
mubashirīna
مُبَشِّرِينَ
sihariques
wamundhirīna
وَمُنذِرِينَۚ
dhe paralajmërues
wayujādilu
وَيُجَٰدِلُ
e polemizojnë
alladhīna
ٱلَّذِينَ
ata të cilët
kafarū
كَفَرُوا۟
mohuan
bil-bāṭili
بِٱلْبَٰطِلِ
me të kotën
liyud'ḥiḍū
لِيُدْحِضُوا۟
për ta dobësuar
bihi
بِهِ
me të
l-ḥaqa
ٱلْحَقَّۖ
të Vërtetën
wa-ittakhadhū
وَٱتَّخَذُوٓا۟
dhe ata morën
āyātī
ءَايَٰتِى
argumentet e Mia
wamā
وَمَآ
dhe atë me të cilën
undhirū
أُنذِرُوا۟
u paralajmëruan
huzuwan
هُزُوًا
për tallje.

Ne nuk i dërgojmë ndrushe të dërguarit pos vetëm si përgëzues e qortues. E, megjithatë, ata që nuk besuan polemizojnë me të, ta mbizotërojë të vërtetën, dhe argumentet e Mia dhe atë me çka u qortuan i marrin për tallje

Tefsir

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا   ( الكهف: ٥٧ )

waman
وَمَنْ
E kush (është)
aẓlamu
أَظْلَمُ
më i padrejtë
mimman
مِمَّن
se ai që
dhukkira
ذُكِّرَ
përkujtohet
biāyāti
بِـَٔايَٰتِ
me argumentët
rabbihi
رَبِّهِۦ
e Zotit të vet
fa-aʿraḍa
فَأَعْرَضَ
pastaj largohet
ʿanhā
عَنْهَا
nga to
wanasiya
وَنَسِىَ
dhe harron
مَا
atë çfarë
qaddamat
قَدَّمَتْ
kanë punuar
yadāhu
يَدَاهُۚ
duartë e tij
innā
إِنَّا
vërtet Ne
jaʿalnā
جَعَلْنَا
kemi vënë
ʿalā
عَلَىٰ
mbi
qulūbihim
قُلُوبِهِمْ
zemrat e tyre
akinnatan
أَكِنَّةً
mbulesa
an
أَن
yafqahūhu
يَفْقَهُوهُ
ata (të mos) e kuptojnë atë
wafī
وَفِىٓ
e në
ādhānihim
ءَاذَانِهِمْ
veshët e tyre
waqran
وَقْرًاۖ
shurdhëri.
wa-in
وَإِن
Dhe nëse
tadʿuhum
تَدْعُهُمْ
ti i thërret ata
ilā
إِلَى
drejt
l-hudā
ٱلْهُدَىٰ
udhëzimit
falan
فَلَن
nuk do të
yahtadū
يَهْتَدُوٓا۟
udhëzohen
idhan
إِذًا
në atë rast
abadan
أَبَدًا
kurrë

Kush është më zullumqarë se ai që është këshilluar me argumentet e Zotit të vet, e ua kthejn shpinën atyre dhe harron atë që vetë e punoi? Ne kemi vënë mbi zemrat e tyre mbulesë në mënyrë që të mos e kuptojnë atë (Kur’anin), kurse në veshët e tyre shurdhim, andaj edhe nëse i thërret ti ata nërrugë të drejtë, ata si të tillë nuk do të udhëzohen kurrë

Tefsir

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا  ( الكهف: ٥٨ )

warabbuka
وَرَبُّكَ
Por, Zoti yt (është)
l-ghafūru
ٱلْغَفُورُ
Falësi
dhū
ذُو
Poseduesi
l-raḥmati
ٱلرَّحْمَةِۖ
i mëshirës.
law
لَوْ
Sikur
yuākhidhuhum
يُؤَاخِذُهُم
t’i dënonte ata
bimā
بِمَا
për çfarë
kasabū
كَسَبُوا۟
kanë
laʿajjala
لَعَجَّلَ
Ai do të shpejtonte
lahumu
لَهُمُ
për ta
l-ʿadhāba
ٱلْعَذَابَۚ
dënimin
bal
بَل
por jo
lahum
لَّهُم
për ta (është)
mawʿidun
مَّوْعِدٌ
(një) dënim
lan
لَّن
nuk do të
yajidū
يَجِدُوا۟
gjejnë ata
min
مِن
nga
dūnihi
دُونِهِۦ
tjetër veç Tij
mawilan
مَوْئِلًا
strehim.

Zoti yt është që flë shumë dhe bën mëshirë të madhe, sikur t’i ndëshkonte ata për atë që kanë vepruar, do t’ua ngutte atyre tash dënimin, por ata kanë momentin e caktuar, e pos Tij nuk do të gjejnë ata strehim

Tefsir

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ  ( الكهف: ٥٩ )

watil'ka
وَتِلْكَ
E, ato
l-qurā
ٱلْقُرَىٰٓ
vendbanime
ahlaknāhum
أَهْلَكْنَٰهُمْ
Ne i shkatërruam
lammā
لَمَّا
kur
ẓalamū
ظَلَمُوا۟
ata bënë padrejtësi
wajaʿalnā
وَجَعَلْنَا
dhe Ne caktuam
limahlikihim
لِمَهْلِكِهِم
për shkatërrimin e tyre
mawʿidan
مَّوْعِدًا
afat.

Ato janë fshatra (vendbanime) që kur bënë zullum, Ne i shkatërruam dhe për shkatërrimin e tyre u patëm caktuar kohë të sakta

Tefsir

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا  ( الكهف: ٦٠ )

wa-idh
وَإِذْ
Dhe kur
qāla
قَالَ
i tha
mūsā
مُوسَىٰ
Musai
lifatāhu
لِفَتَىٰهُ
djaloshit (përcjellësit) të vet
لَآ
"Nuk
abraḥu
أَبْرَحُ
(do të) pushoj
ḥattā
حَتَّىٰٓ
derisa
ablugha
أَبْلُغَ
të arrij
majmaʿa
مَجْمَعَ
vendtakimin
l-baḥrayni
ٱلْبَحْرَيْنِ
e dy deteve
aw
أَوْ
ose
amḍiya
أَمْضِىَ
(do të) udhëtoj
ḥuquban
حُقُبًا
për shumë kohë.”

(përkjto) Kur Musai djaloshit që e shoqëronte i tha: “Nuk do të ndalem së ecuri deri të arrijë vendtakimin e e dy deteve, ose do të udhëtoj një kohë të gjatë

Tefsir