هَلْ اَتٰى عَلَى الْاِنْسَانِ حِيْنٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْـًٔا مَّذْكُوْرًا ( الانسان: ١ )
Hal ataa 'alal insaani heenum minad dahri lam yakun shai'am mazkooraa
یقیناً زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیزی (مهم و) قابل ذکر نبود.
اِنَّا خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ اَمْشَاجٍۖ نَّبْتَلِيْهِ فَجَعَلْنٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ( الانسان: ٢ )
Innaa khalaqnal insaana min nutfatin amshaajin nabta leehi faja'alnaahu samee'am baseeraa
به راستی ما انسان را از نطفۀ مختلطی آفریدیم، او را میآزماییم، پس او را شنوای بینا قرار دادیم.
اِنَّا هَدَيْنٰهُ السَّبِيْلَ اِمَّا شَاكِرًا وَّاِمَّا كَفُوْرًا ( الانسان: ٣ )
Innaa hadainaahus sabeela immaa shaakiranw wa immaa kafoora
همانا ما راه را به او نشان دادیم خواه سپاسگزار باشد یا ناسپاس.
اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَلٰسِلَا۟ وَاَغْلٰلًا وَّسَعِيْرًا ( الانسان: ٤ )
Innaaa a'tadnaa lilkaa fireena salaasila wa aghlaalanw wa sa'eeraa
به راستی ما برای کافران زنجیرها و غلها و آتش سوزان مهیا کردهایم.
اِنَّ الْاَبْرَارَ يَشْرَبُوْنَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوْرًاۚ ( الانسان: ٥ )
innal abraara yashra boona min kaasin kaana mizaa juhaa kaafooraa
بیگمان نیکوکاران (در بهشت) از جامی مینوشند که آمیزهاش کافور است.
عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللّٰهِ يُفَجِّرُوْنَهَا تَفْجِيْرًا ( الانسان: ٦ )
'Aynany yashrabu bihaa 'ibaadul laahi yafajjiroonahaa tafjeeraa
(از) چشمهای که بندگان (خاص) الله از آن مینوشند، (هر وقت و) هر جا بخواهند آن را جاری میسازند.
يُوْفُوْنَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُوْنَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهٗ مُسْتَطِيْرًا ( الانسان: ٧ )
Yoofoona binnazri wa yakhaafoona yawman kaana sharruhoo mustateeraa
(بندگان نیکوکار) به نذر وفا میکنند و از روزی میترسند که (عذاب و) شرّ آن فراگیر است.
وَيُطْعِمُوْنَ الطَّعَامَ عَلٰى حُبِّهٖ مِسْكِيْنًا وَّيَتِيْمًا وَّاَسِيْرًا ( الانسان: ٨ )
Wa yut''imoonat ta'aama 'alaa hubbihee miskeenanw wa yatemanw wa aseeraa
و غذا را با اینکه (نیاز و) دوست دارند به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» میبخشند.
اِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّٰهِ لَا نُرِيْدُ مِنْكُمْ جَزَاۤءً وَّلَا شُكُوْرًا ( الانسان: ٩ )
Innaamaa nut'imukum li wajhil laahi laa nureedu minkum jazaaa'anw wa laa shukooraa
(و میگویند:) «ما فقط به خاطر الله به شما غذا میدهیم، نه از شما پاداشی میخواهیم و نه سپاسی.
اِنَّا نَخَافُ مِنْ رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوْسًا قَمْطَرِيْرًا ( الانسان: ١٠ )
Innaa nakhaafu mir Rabbinna Yawman 'aboosan qamtareeraa
همانا ما از پروردگارمان میترسیم، روزیکه عبوس و سخت و دشوار است».
القرآن الكريم: | الانسان |
---|---|
آیه سجده (سجدة): | - |
سوره (latin): | Al-Insan |
سوره شماره: | 76 |
تعداد آیات: | 31 |
کل کلمات: | 240 |
Total Characters: | 1054 |
تعداد تعظیم: | 2 |
نوع آن با توجه به محل نزول: | مدنی |
دستور وحی: | 98 |
شروع از آیه: | 5591 |